To były czasy, gdy internet był tak rzadkim zjawiskiem, że człowiek mający dostęp do sieci uchodził niemal za krezusa. Nie mieliśmy go w kieszeni, nie odpalaliśmy YouTube’a w autobusie i nie sprawdzaliśmy wyniku meczu odruchowo, co trzy minuty. Internet poznawało się głównie w kafejkach, gdzie za każdą godzinę płaciło się jak za luksusową usługę, a Gadu-Gadu dopiero stawiało swoje pierwsze, żółte kroki.